Property Rights | தாயின் சொத்தில் மகளுக்கு பங்கு உண்டா? சட்டப்படி சொத்து எவ்வாறு பிரிக்கப்படுகிறது?

Trending:சற்றுமுன்Disco With KSDid You KnowOTT SpotDecodeShort NewsI3 With KSFollow UsfacebooktwitterinstagramyoutubePublished by:Soundarya Kannannews18-tamilLast Updated:Sep 14, 2026 7:34 AM ISTProperty Rights | தாய் தனது வாழ்நாளில் சம்பாதித்த அல்லது தனக்குச் சொந்தமான சொத்துக்கள் தொடர்பாகச் சில முக்கியமான சட்ட விதிமுறைகள் உள்ளன.1/10இந்தியாவில் வாரிசுரிமை என்பது அனைத்து சூழல்களிலும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. சம்பந்தப்பட்ட நபரின் மதம், சொத்தின் தன்மை, குடும்ப உறவுகள் மற்றும் உயில் எழுதப்பட்டிருக்கிறதா இல்லையா போன்ற காரணிகளின் அடிப்படையில் இதற்கான விதிகள் மாறுபடலாம். தந்தை உயில் ஏதும் எழுதாமல் இறந்துவிட்டால், யாருக்குச் சொத்து சேரும் என்பது குறித்துப் பெரும்பாலானோருக்கு ஓரளவுக்குத் தெரியும். ஆனால், தாயின் பெயரில் உள்ள வீடு, மனை, நிலம், நகைகள் அல்லது பிற சொத்துக்களின் வாரிசுரிமை எவ்வாறு அமையும் என்பது குறித்துப் பலருக்கும் தெளிவான புரிதல் இருப்பதில்லை. குறிப்பாக, தாய் தனது வாழ்நாளில் சம்பாதித்த அல்லது தனக்குச் சொந்தமான சொத்துக்கள் தொடர்பாகச் சில முக்கியமான சட்ட விதிமுறைகள் உள்ளன.2/10ஒரு தாய் தனது சொத்தின் முழு உரிமையாளராக இருந்தால், அவர் உயிருடன் இருக்கும் வரை அந்தச் சொத்தின் மீது அவருக்கு முழு உரிமை உண்டு. அந்தச் சொத்து அவரால் வாங்கப்பட்டதாகவோ, வாரிசுரிமை மூலம் பெறப்பட்டதாகவோ, அன்பளிப்பாகக் கிடைத்ததாகவோ அல்லது வேறு ஏதேனும் சட்டப்பூர்வமான வழியில் பெறப்பட்டதாகவோ இருந்தாலும், சட்டப்படி அதன் உரிமையாளராக அவர் இருக்கும் பட்சத்தில், அதைத் தனது விருப்பப்படி பயன்படுத்த அவருக்கு உரிமை உள்ளது. தேவைப்பட்டால், அவர் அதை விற்கவோ, அன்பளிப்பாக வழங்கவோ அல்லது உயில் மூலம் வேறொருவருக்கு மாற்றிக் கொடுக்கவோ முடியும்.3/10தாயின் வாழ்நாளில் அவரது சொத்தில் பிள்ளைகள் தங்கள் பங்கை கோர முடியாது. இருப்பினும், உயில் ஏதும் எழுதாமல் தாய் இறக்கும் பட்சத்தில் நிலைமை மாறுகிறது. இத்தகைய சூழல் 'உயில் இல்லா வாரிசுரிமை' (intestate succession) என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதாவது, உயில் எழுதாமல் இறக்கும் ஒருவரின் சொத்து, தொடர்புடைய வாரிசுரிமைச் சட்டங்களின்படி சட்டப்பூர்வ வாரிசுகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டும். இந்துக்களைப் பொறுத்தவரை, 'இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம், 1956' முக்கியமாகப் பொருந்தும். ஒரு பெண் இறக்கும்போது அவரது சொத்து யாருக்குச் சேரும் என்பதை இச்சட்டத்தின் 15 மற்றும் 16-வது பிரிவுகள் விளக்குகின்றன.4/10ஒரு இந்துத் தாய் உயில் ஏதும் எழுதாமல் இறந்துவிட்டால், அவரது வாரிசுகள் யார்? ஒரு இந்துப் பெண் உயில் எழுதாமல் இறக்கும் பட்சத்தில், அவரது கணவர், மகன்கள் மற்றும் மகள்கள் ஆகியோர் முதல் முன்னுரிமை கொண்ட வாரிசுகளாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இவர்கள் அனைவரும் பொதுவாக ஒரே வாரிசுப் பிரிவின் (Class I heirs) கீழ் வருகின்றனர். எனவே, சட்டப்படி கணவர், மகன்கள் மற்றும் மகள்கள் ஆகியோர் சொத்தில் தங்கள் பங்கைப் பெறத் தகுதியுடையவர்கள் ஆகிறார்கள். இதன் பொருள், ஒரு மகள் திருமணமானவர் என்பதற்காக அவரது வாரிசுரிமை மறுக்கப்படுவதில்லை என்பதாகும். உதாரணமாக, ஒரு இந்துப் பெண்ணுக்குக் கணவர், மகன் மற்றும் மகள் இருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். அவர் உயில் எழுதாமல் இறக்கும்போது, ​​பொதுவாக அவர்கள் மூவருமே 'வகுப்பு 1' வாரிசுகளாகச் சொத்தில் பங்கைப்பெறுவார்கள். இதில், மகளுக்குத் திருமணமாகியிருந்தாலும், சொத்தைப் பெறுவதற்கான அவரது உரிமை பறிபோகாது. அதேபோல, தாயின் சொத்தில் மகனுக்கும் மகளுக்கும் சமமான உரிமைகள் உள்ளன. இருப்பினும், ஒவ்வொரு வழக்கிலும் குடும்பச் சூழல், சொத்தின் தன்மை மற்றும் முன்னரே செய்யப்பட்ட சொத்து மாற்றங்கள் போன்ற காரணிகளை ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டியது அவசியம்.5/10மகள்களுக்குச் சம உரிமை: 2005-ஆம் ஆண்டில் இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில் ஒரு முக்கியமான திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. மிதாக்ஷரா (Mitakshara) முறையிலான கூட்டு இந்து குடும்பத்தின் பூர்வீகக் கூட்டுச் சொத்துரிமை விவகாரத்தில், மகனுக்கிருப்பது போன்ற அதே கூட்டுரிமை அந்தஸ்து மகளுக்கும் வழங்கப்பட்டது. அதாவது, பூர்வீகக் கூட்டுச் சொத்தில் மகனுக்கு உள்ள அதே சம உரிமை மகளுக்கும் உண்டு. இருப்பினும், இச்சட்ட ஏற்பாட்டை, தாய் தனது சொந்த முயற்சியால் ஈட்டிய தனிப்பட்ட சொத்துடன் குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது; இவ்விரு சொத்துகளின் சட்டரீதியான தன்மையும் வெவ்வேறானவை.6/10வளர்ப்புப் பிள்ளைகளின் நிலை: இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் கீழ், வளர்ப்புப் பிள்ளைகள் (stepchildren) தாயின் சொத்தில் இயல்பான வாரிசுரிமையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. ஏனெனில், அவர்களுக்கும் தாய்க்கும் இடையிலான உறவுமுறை வளர்ப்பு உறவு சார்ந்ததாகும். இருப்பினும், அவர்கள் சட்டப்பூர்வமாகத் தத்தெடுக்கப்பட்டிருந்தால் நிலைமை மாறுகிறது. மேலும், தாய் செல்லுபடியாகும் உயில் மூலம் அந்தச் சொத்தை அவர்களுக்கு ஒதுக்கியிருந்தால், அவர்கள் அந்தப் பலனைப் பெற முடியும். எனவே, வளர்ப்புப் பிள்ளைகளின் உரிமைகளை ஒரு சாதாரண மகன் அல்லது மகளின் உரிமைகளுக்கு நேரடியாகச் சமமாகக் கருதுவது சரியல்ல.7/10தாய்க்கு அந்தச் சொத்து எவ்வாறு கிடைத்தது என்பதும் முக்கியமானது: தாயார் தனது சொந்தப் பணத்தில் வாங்கிய வீடு அல்லது நிலம், அவருக்கு வாரிசுரிமை மூலம் கிடைத்த சொத்து, முன்னோர்களின் கூட்டுரிமைச் சொத்து (co-parcenary property) போன்றவை வெவ்வேறு சட்ட நிலைகளைக் கொண்டிருக்கலாம். குறிப்பாக, வாரிசுகள் இல்லாமல் ஒரு இந்துப் பெண் இறக்கும்போது, ​​அவருக்குக் கிடைத்த சொத்து எங்கிருந்து வந்தது என்பது மிக முக்கியமான விஷயமாகிறது. இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 15(2)-ன் கீழ் ஒரு சிறப்பு ஏற்பாடு உள்ளது; அதன்படி, வாரிசுகள் இல்லாமல் தாயார் இறக்கும்போது, ​​அவரது தந்தை அல்லது தாயிடமிருந்து அவருக்குக் கிடைத்த சொத்து, சில சந்தர்ப்பங்களில் அவரது தந்தையின் வாரிசுகளுக்குச் செல்லும். அதேபோல, கணவர் அல்லது மாமனாரிடமிருந்து பெறப்பட்ட சொத்துக்களுக்கும் ஒரு சிறப்பு ஏற்பாடு பொருந்தக்கூடும். எனவே, தாயின் சொத்து எப்போதும் கணவர், மகன் மற்றும் மகளுக்குச் சமமாகப் பிரிக்கப்படும் என்று கூறுவது சரியல்ல. தாய்க்குப் பிள்ளைகள் உள்ளனரா?, கணவர் உயிருடன் இருக்கிறாரா?, அந்தச் சொத்தை அவரே சம்பாதித்தாரா? அல்லது பெற்றோரிடமிருந்து வாரிசுரிமையாகப் பெற்றாரா? அல்லது கணவர் அல்லது மாமனாரிடமிருந்து பெற்றாரா? போன்ற அம்சங்களை ஆராய்ந்த பின்னரே வாரிசுரிமைக்கான சட்ட நடைமுறை தீர்மானிக்க வேண்டும்.8/10தாயின் சொத்தை உரிமை கோருவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? உயில் ஏதுமின்றி தாய் காலமான பிறகு, வாரிசுதாரர்கள் முதலில் இறப்புச் சான்றிதழைப் பெற வேண்டும். பின்னர், சொத்து தொடர்பான அசல் உரிமைப் பத்திரங்கள், பதிவு ஆவணங்கள், வரி ரசீதுகள் மற்றும் பிற தொடர்புடைய ஆவணங்களை அவர்கள் சேகரிக்க வேண்டும். குடும்பத்தில் உள்ள சட்டப்பூர்வ வாரிசுகள் யார் என்பதையும் உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். அதன் பிறகு, தேவையான வாரிசுரிமைச் சான்றிதழ் அல்லது பிற தொடர்புடைய ஆவணங்களைப் பெறுவதற்கு அவர்கள் சம்பந்தப்பட்ட உள்ளூர் அதிகாரிகளிடம் விண்ணப்பிக்கலாம். சொத்து ஆவணங்களில் புதிய உரிமையாளரின் விவரங்களைப் பதிவு செய்வதற்கு, உரிமை மாற்ற நடைமுறை (conversion process) தேவைப்படலாம். இருப்பினும், இந்த நடைமுறை மட்டுமே உரிமையை இறுதியாகத் தீர்மானிக்கும் ஒரே செயல்முறை என்று கருதக்கூடாது. சொத்து தொடர்பாகக் குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு அல்லது தகராறு இருந்தால், ஆவணங்களின் அடிப்படையில் சட்டரீதியான தீர்வு காண வேண்டியிருக்கலாம். அதிக மதிப்புள்ள சொத்து அல்லது சிக்கலான வாரிசுரிமை விவகாரம் இருக்கும்போது, ​​உள்ளூர் சட்ட நிபுணர்களின் ஆலோசனையைப் பெறுவது நல்லது.9/10முஸ்லிம் குடும்பங்களில் சொத்துரிமை, வாரிசுரிமை தொடர்பான விதிகள் என்ன? இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தைப் போலன்றி, முஸ்லிம்களின் வாரிசுரிமை விவகாரங்களில் 'முஸ்லிம் தனிநபர் சட்டம்' (Muslim Personal Law) பொருந்தும். உயில் ஏதுமின்றி நிகழும் முஸ்லிம்களின் வாரிசுரிமை விவகாரங்களில் முஸ்லிம் தனிநபர் சட்டமே பொருந்தும் என்று 'முஸ்லிம் தனிநபர் சட்ட (ஷரியத்) பயன்பாட்டுச் சட்டம், 1937' கூறுகிறது. முஸ்லிம் வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில், சொத்தின் மீதான 'பிறப்புரிமை' (birthright) என்பது இந்துக்களின் 'கூட்டு வாரிசுரிமை முறை' (co-parcenary system) போன்றது அல்ல. பொதுவாக, ஒரு நபரின் இறப்புக்குப் பின்னரே வாரிசுரிமை உரிமை எழுகிறது. அப்போதுள்ள சூழ்நிலை, உயிருடன் இருக்கும் வாரிசுகள் மற்றும் அவர்களுடனான உறவுமுறை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் சொத்து பிரிக்கப்படுகிறது. சில பொதுவான சூழல்களில், மகளுக்குக் கிடைக்கும் பங்கை விட மகனுக்குக் கிடைக்கும் பங்கு இருமடங்காக இருக்கலாம்.10/10இருப்பினும், வாரிசுகளின் எண்ணிக்கை, கணவர் அல்லது மனைவி உயிருடன் இருத்தல் மற்றும் பெற்றோர் இருத்தல் போன்ற காரணிகளைப் பொறுத்து இறுதிப் பங்குகள் மாறுபடலாம். ஒரு முஸ்லிம் நபரின் உயில் குறித்தும் சிறப்பு விதிகள் உள்ளன. பொதுவாக, ஒரு முஸ்லிம் நபர் தனது சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை உயில் எழுதலாம் என்ற விதி உள்ளது. எனினும், கடன்கள், இறுதிச் சடங்கு செலவுகள் மற்றும் பிற செல்லுபடியாகும் பொறுப்புகள் ஆகியவை முதலில் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். மேலும், உயில் மூலம் வாரிசுகளில் ஒருவருக்குச் சொத்து வழங்கப்படும் சூழல்களில், சிறப்பு விதிகளும் வாரிசுகளின் ஒப்புதலும் தேவைப்படலாம். எனவே, ஒவ்வொரு வழக்கையும் ஒரே மாதிரியான விதியைக் கொண்டு தீர்மானிக்க முடியாது.